İnternet ve kısayollar

İnternette dolaşırken sıkça kullanmaya başladığım birkaç kısa yol şöyle:

DuckDuckGo kısayolları
h : Arama kutusuna git, arama metnini seç
j veya alt ok : arama sonuçlarında aşağıya git (odağı kazanmamışsa sayfada boş bir yere tıklamak gerekebilir)
k veya üst ok : arama sonuçlarında yukarıya git
t : arama sonuçlarında en üste git
l (küçük L harfi) veya o (küçük O harfi) : seçili arama sonucunu aç

Youtube
Herhangi bir youtube videosunu izlerken Shift+? kısayollar listeler.
boşluk çubuğu : oynatmayı duraklat / devam ettir (odak videoda olmalı)
k : oynatmayı duraklat / devam ettir (odağın videoda olmasına gerek yok)
m : videoyu sessize al
c : altyazılar varsa etkinleştir
sola ok : videoda 5 saniye geriye git
j : videoda 10 saniye geriye git
sağa ok : videoda 5 saniye ileriye git
l (küçük L harfi) : videoda 10 saniye ileriye git
yukarı ok : sesi artır
aşağı ok : sesi azalt
0 (sıfır) : videonun başına git
1-9 : video'nun sırasıyla %10, %20, ... %90'ına atla
ö veya / : youtube'un arama kutusuna git
Shift + N : oynatma listesinde bir sonraki videoya atla
Shift + P : oynatma listesinde bir önceki videoya atla
Ctrl + sağ ok : videonun ilerleme çubuğunda görülen bir sonraki bölümüne atla
Ctrl + sol ok : videonun ilerleme çubuğunda görülen bir önceki bölümüne atla
> veya Shift + . : oynatma hızını artır
< veya Shift + , : oynatma hızını düşür
. / , : (duraklatılığında) videoda 1'er kare olarak ileri veya geri git
t : Sinema modunu aç veya kapat
i : mini oynatıcıya geç
---
[1] https://duck.co/help/features/keyboard-shortcuts
[2] https://support.google.com/youtube/answer/7631406?hl=en

archlinux kablosuz ağ şifresini güncelleme

İlk archlinux kurulumumda, wifi şifresini değiştirdikten sonra ağ bağlantısı sorunu yaşamaya başladım. Bilgisayarım bir türlü şifresi değişen kablosuz ağa bağlanmıyordu. Archlinux forumlarındaki şu sayfada faydalı birkaç öneri verilmiş.

Kablosuz erişim noktası üzerindeki kablosuz ağ şifremi değiştirdikten sonra /etc/netctl klasörü altında profil dosyama girip şifremi güncellemiştim. Benimki için dosya adı

/etc/netctl/wlo1-Deneme

idi. Dosyanın içinde Key ile başlayan satırdaki şifreyi güncelledikten sonra

sudo netctl start wlo1-Deneme

komutu ile profilimi başlatmayı denediğimde şöyle bir hata alıyordum:

Job for netctl@Deneme.service failed because the control process exited with error code. 
See "systemctl status netctl@Deneme.service" and "journalctl -xe" for details.

Forumdaki yüce kişilik öncelikle bu hatanın birden fazla IP otomatik ayarlaması yapan hizmetin çalışması ile ilgili olabileceğini farkederek bu kontrolü yaptırmış:

ls -l /etc/systemd/system/multi-user.target.wants 

 Klasörünün altındaki hizmetleri listeletmiş. Benimkinde de dhcp hizmetine ait bir öğe vardı. Önce onu kaldırdım:

systemctl disable dhcpcd.service systemd-networkd.service wicd.service

Daha sonra bilgisayarımı tekrar başlattım. Bilgisayarım tekrar başladıktan sonra netctl komutlarına daha önceki gibi hata vermeyi bıraktı. Artık wifi şifremi değiştirdikten sonra ilgili profil dosyamdaki şifreyi değiştirip sonrasında

netctl stop wlo1-Deneme

ve ardından (bazı durumlarda ip link set wlo1 up gerekebilir)

netctl start wlo1-Deneme

yapmam yetiyor :)

Ek 2019-05-29: Bilgisayarımın bağlandığı varsayılan wifi ağını değiştirdim. Archlinux, hala eski ağa bağlanmaya çalışıyor. Yenisine otomatik olarak bağlanmıyor. Şu adımları izledim:

sudo netctl disable wlo1-EskiAg
sudo netctl enable wlo1-YeniAg

Bu şekilde /etc/systemd/system/multi-user.target.wants  altındaki varsayılan bağlantı değiştirilir.

Archlinux ve pacman

Ubuntu ve Fedora'nın ardından yeni favorim Archlinux. Bir deneme yapabilmek için diskimde yeni bir bölüm oluşturdum, manuel kurulumu tamamladım. Komut satırı, AUR ve pacman ile biraz daha yakın ilişkim olacak, orası kesin.

Pacman'i biraz özetlemek benim için faydalı olacak.

Öncelikle söylenen o ki pacman, apt ve dnf'e kıyasla daha hızlı. Ama ihtiyaç duyulan parametreler biraz daha içgüdüden uzak. Kendi içinde bir yapısı var elbette, ama öğremek zaman alacak.

 Pacman'da işlemler 5 ana kategoride:

-Q : (Query) pacman veritabanını sorgula
-R : (Remove) sistemden paket kaldır
-S : (Sync) paketleri senkronize et
-U : (Upgrade) Sistemdeki paketleri güncelle
-F : (File) sistemde kurulu dosyaların içinde sorgu çalıştır

Query (-Q) işlemleri için kullanılabilecek anahtarlar:
-i : Kurulu paket ile ilgili bilgileri göster. Örneğin

pacman -Qi firefox

-k : Bir pakedin sahip olduğu dosyaları kontrol et. Ayrıntılı kontrol için -kk kullanılabilir.
-l : Bir paketin sisteme kurduğu dosyaları göster
-o : Bir dosyanın sahibi olan paketi ara
-s : Kurulu paketlerin arasında bir paket ismi ara
-e : explicit : sistemin kurduğu değil, kullanıcı tarafından kurulan programları listele.
-q : Quiet. sürüm no gibi ek bilgileri gösterme, sadece paket isimlerini listele.
-n : Sadece ana repo'lardan kurulan programları listele.
-m: AUR'dan kurulan programları listele.
-d : dependencies. Başka bir programın alt bağımlığı olarak kurulan programları listele.
-t : unrequired. gereksinim duyulmayan paketleri listele.
-dt: genelde ihtiyaç duyulmayan paketleri listelemek için ikisi beraber kullanılır.

vlc kurulu mu değil mi öğrenmek için:

pacman -Qs vlc

Remove (-R) işlemleri için kullanılabilecek anahtarlar:
-s : recursive. bir paketi ve o paketle gelen tüm alt bağımlılıkları kaldırmak için
-u : unneeded. gereksiz paketleri de kaldır
-n : paketle beraber gelen sistem yapılandırma dosyalarını da sil
-s : yapılandırma dosyalarını da sil

Dolayısıyla thunderbird ile gelen bütün herşeyi kaldırmak için gereken komut:

pacman -Rnu thunderbird

olabilir.

Sync (-S) anahtarları:
-c : clean, yerel belleği temizle
-i : Kurulu olmayan paket ile ilgili bilgileri göster
-l : list
-q : quiet. Ekstra ayrıntılara (sürüm no, repo adı vs) girmeden sadece isimleri listele.
-s : search. depolarda arama yap.

Depolarda chromium aramak için

pacman -Ss chromium

-y : refresh. depolardan paket listesini tekrar indir (-Syy : liste yeniyse bile tekrar indir)
-u : upgrade. Tüm kurulu paketleri güncelle (-Suu: depodaki paket kurulu sürümden eskiyse bile güncelle)
-w : indir, ama kurma

File system (-F) işlemleri ile kullanılabilecek anahtar:
-s : search. Diskte kurulu bir dosyayı hangi paket kurmuş Bu artık (2024-02-27) yok. Bu işlev yerine sadece -F kullanılmalı.
-yy : force update. Henüz yeni güncellenmiş olsa da yine de paket listesini güncelle.

pacman -Fy
pacman -F libmozgtk.so
pacman -F /usr/lib/firefox/libmozgtk.so

Yukarıdaki ilk adımda pacman'in dosya/paket listesini güncellemesini, ikinci adımda libmozgtk.so dosyasının hangi paketlerde bulunabileceğini, üçüncü adımda ise tam yolu verilen dosyanın hangi paketlerde bulunabileceğini sorguluyoruz. Buna benzer bir işlev pkgfile ile de sunuluyor:

pkgfile lsb-release
pkgfile /etc/lsb-release
Genel bir anahtar: 

-p : işlemi yapmaktansa sadece işlemin uygulanacağı paket adını yaz.



Birkaç örnek üzerinden gidelim:



pacman -Syy // yerel paket verisini sunucularla eşleştir (sync)

pacman -Syu // tüm paketleri güncelle

pacman -Ss firefox // repository'lerde adında firefox geçen paket ara

pacman -Ssq ^firefox$ // tam adı firefox olan paketi ara, ayrıntısız

pacman -S firefox // firefox'u depolardan kur

pacman -S extra/firefox // belli bir depodan kur

pacman -U /home/user/package // sistemdeki yerel dosyayı kur

pacman -U http://github/... // bir URL'den dosya kur

pacman -S gnome // gnome paket grubunu kur

pacman -R firefox // bir paket kaldır

pacman -Rs apache // bir paket ve tüm alt bağımlılıklarını kaldır

pacman -Rns $(pacman -Qtdq) // sistemdeki tüm kullanılmayan paketleri temizle/kaldır

pacman -Ru gnome // tüm gnome paket grubunu kaldır

pacman -Q | more // tüm kurulu paketleri listele

pacman -Ql apache // apache tarafından kurulan tüm dosyaları listele

pacman -Ss chromium // depolarda bir paket ara

pacman -Qs firefox // kurulu paketlerin içinde bir paket ara

pacman -Si chromium // kurulu olmayan bir paket hakkında bilgileri göster

pacman -Qi apache // kurulu bir paket ile ilgili bilgileri göster
pacman -Qk // kurulu paketlerin dosya bütünlüğünü kontrol eder. 
Kurulu olması gereken dosyalar kurulu mu, yetkilendirme doğru mu, bakar.
pactree apache // bir paket ile ilgili bağımlılık ağacını göster

pacman -Qdt // artık gerekli olmayan paketleri listele

pacman -Sc  // cache verileri temizle

pacman -Scc // cache belleğe alınan paketleri sil

pacman -Qo netctl // netctl dosyasını hangi paket kurmuş göster

pacman-optimize // optimize pacman



Ayrıca pacman'in yapılandırmasını /etc/pacman.conf dosyasını düzenleyerek de yapabiliriz. Örneğin şu ayarlar mümkün:



Color # renkli çıkış

CheckSpace # indirme yaparken her seferinde diskte boş yer var mı kontrol et



VerbosePkgList # kurulacak paketler ile ilgili ayrıntılı bilgi

TotalDownload # dosya bazında değil, tüm indirmelerin ne kadarının tamamlandığını göster


 

2021-12-23 ek:

Kurulu çekirdekleri listelemek için:

$ pacman -Qsq ^linux | grep -E '^linux[0-9]{2,3}$'

veya

$ ls -l /boot/vmlinux*

ve hatta sadece Manjaro'ya özel

$ mhwd-kernel -li

kullanılabilir.

---

https://wiki.archlinux.org/title/Pacman/Tips_and_tricks

Komut satırından harici IP adresi bulmak

Arch linux kurulumu sırasında harici IP adresimi bulmak istedim. Aradığımda aşağıdaki gibi sonuçlara ulaştım:

OpenDNS ile:

dig +short myip.opendns.com @resolver1.opendns.com

Bu sayede öğrendim ki OpenDNS sunucuları üzerinde myip.opendns.com için yapılan sorgularda sorguyu yapan istemcinin adresi dönüyormuş.

Web Hizmeti ile:

Aynı  www.whatismyip.com gibi bir sayfaya girerek bakmak gibi, ama düz metin olarak IP dönüyor:

curl -S http://whatismyip.akamai.com

Elbette şu sayfada whatismyip.akamai.com için alternatifler de verilmiş.

2021 güncellemesi: Şu video'da gördüm ki

curl ifconfig.me

gibi daha da basit olabiliyormuş.

2022 güncellemesi: Yeni bir alanadı

    curl echoip.xyz 

ya da

    curl ipecho.net/plain

ya da

  curl icanhazip.com 

belki de

  curl ifconfig.io 

hatta

  curl wtfismyip.com/text (json da var)

ve hatta

  iwr api.ipify.org 

Bir de bunları Windows'da yapmanın yollarını bulmak istedim. dig'in Windows eşdeğeri (basit bir DNS sorgusu yapmak aslında) nslookup veya Resolve-DnsName olabilir:

nslookup myip.opendns.com resolver1.opendns.com

Ama bu komut sonunda tek satırlık bir hedef dönmüyor, en alt satırdaki sonuca odaklanmak lazım.

Ya da Powershell eşdeğerini kullanarak

PS> (Resolve-DnsName -Name myip.opendns.com -Server resolver1.opendns.com).IPAddress

Curl'un eşdeğerini aradığımda da zaten curl diye bir alias'ı bulunan Invoke-WebRequest cmdlet'ini gördüm. Sadece IP adresini döndürmek için alias'ı kullanarak:

PS> curl http://whatismyip.akamai.com | select -ExpandProperty content

Windows'da güncelleştirmeleri komut satırından yükleme

Linux ile fazla içli dışlı olunca insan Windows'da da aynı şeyleri arıyor. Linux'taki bütün güncellemelerin komut satırından yönetilmesi çok güzel. Powershell ile bunu Windows'da yapmayı bulunca çok hoşuma gitti.

Sanıyorum sürüm 3'ten beri Powershell'de PoweShellGet adında bir sağlayıcı (provider) bulunuyor. Bu sağlayıcı aracılığıyla bazı ek paketler (packages) yüklenebiliyor. Bunlardan biri de PSWindowsUpdate paketi.

Öncelikle PowerShell ile gelen modülleri görelim:

PS> Get-Module -ListAvailable

    Directory: C:\Program Files\WindowsPowerShell\Modules


ModuleType Version    Name                   ExportedCommands
---------- -------    ----                   ----------------
Script     1.1.7.2    PackageManagement      {Find-Package, Get-Package, ...
Manifest   2.0.2      Posh-SSH               {Get-SCPFile, Get-SCPFolder, ...
Script     1.6.5      PowerShellGet          {Find-Command, Find-DSCResource, ...
Binary     2.0.0.4    PSWindowsUpdate        {Enable-WURemoting, Get-WUJob, ...


    Directory: C:\Windows\system32\WindowsPowerShell\v1.0\Modules


ModuleType Version    Name                   ExportedCommands
---------- -------    ----                   ----------------
Manifest   1.0.0.0    ActiveDirectory        {Add-ADCentralAccessPolicyMember,...
Manifest   1.0.0.0    AppBackgroundTask      {Disable-AppBackgroundTaskDiagnosticLog, ...
Manifest   2.0.0.0    AppLocker              {Get-AppLockerFileInformation, ...

Liste bu kadar değild, kısa kestim. Burada kalın olarak vurguladığım kısım, bahsettiğim PowerShellGet modülü. Yanında bu modül ile gelen cmdlet'ler listelenmiş. Ben bunu güncellediğim için sürüm 1.6.5 gözüküyor. Güncellemek için

PS> Install-Module -Name PowerShellGet

kullanmak gerek. Tüm kurulumlar için yönetici yetkileri gerek. Ayrıca bu adımda NuGet'i de kurmak isteyecek, izin vermek durumundayız. Bunu yapınca sistemde 2 tane PoweShellGet olabilir, eski sürümü

$env:ProgramFiles\WindowsPowerShell\Modules\PowerShellGet

konumundan silebiliriz. Aslında Update-Module diye de bir cmdlet var, ama sadece Install-Module ile kurulan modüller Update-Module kullanarak güncellenebiliyormuş

Sonrasında PowerShellGet sağlayıcısının içinde ne gibi paketler var diye bakmak için Find-Package cmdlet'ini kullanabiliriz (öncesinde execution policy'yi remotesigned olarak ayarlamak gerekebilir):

Find-Package -ProviderName PowerShellGet

Bende 2820 tane paket çıktı. Bu paketlerden biri de PSWindowsUpdate. Yüklemek için şu komudu kullandım:

Install-Package -Name PSWindowsUpdate

Birkaç saniye içinde kuruldu. Bu paket ile acaba hangi komutlar geldi?

PS> Get-Command -Module PSWindowsUpdate

CommandType     Name                                 Version    Source
-----------     ----                                 -------    ------
Alias           Download-WindowsUpdate               2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Alias           Get-WUInstall                        2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Alias           Get-WUList                           2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Alias           Hide-WindowsUpdate                   2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Alias           Install-WindowsUpdate                2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Alias           Show-WindowsUpdate                   2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Alias           UnHide-WindowsUpdate                 2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Alias           Uninstall-WindowsUpdate              2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Add-WUServiceManager                 2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Enable-WURemoting                    2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Get-WindowsUpdate                    2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Get-WUApiVersion                     2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Get-WUHistory                        2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Get-WUInstallerStatus                2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Get-WUJob                            2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Get-WULastResults                    2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Get-WURebootStatus                   2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Get-WUServiceManager                 2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Get-WUSettings                       2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Get-WUTest                           2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Invoke-WUJob                         2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Remove-WindowsUpdate                 2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Remove-WUServiceManager              2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Set-WUSettings                       2.0.0.4    PSWindowsUpdate
Cmdlet          Update-WUModule                      2.0.0.4    PSWindowsUpdate

Şimdi Windows güncellemelerini kontrol edelim:

PS> Get-WindowsUpdate

Bu aşamada her güncelleştirme için status sütununda bazı kısatlamar yer alacak. Bunların anlamları şöyle:

[A|R]DIMHUB:
A: Accepted (kabul edilmiş)
R: Rejected (kabul edilmemiş)
D: Downloaded (indirilmiş)
F: Download failed (indirme başarısız)
?: Invoked (sanıyorum kurulumuna başlanmış ve devam eden)
I: Installed (kurulmuş)
R: Reboot required (tekrar başlatma bekleniyor)
M: Mandatory (zorunlu)
H: Hidden (gizlenmiş)
U: Uninstallable (kaldırılabilir)
B: Beta (test aşamasında)

Bu güncellemelerin tümünü indirip kurmak istiyorsak şunu yapabiliriz:

PS> Get-WindowsUpdate -AcceptAll -Install -

Ya da belli birkaç güncelleştirmeyi saat 23:30'da kurmak üzere zamanlamak ve sonrasında gerekiyorsa otomatik olarak tekrar başltmak için:

PS> Get-WindowsUpdate -KBArticleID KB7585315 -AcceptAll -Install -ScheduleJob (Get-Date -Hour 23 -Minute 30 -Second 0) -AutoReboot

Tüm bu komutların -ComputerName anahtarını kullanarak uzak bir veya birkaç bilgisayarda da yapabiliriz.

PowershellGet altında dikkatimi bir paket daha çekti: PSScreenFetch. Linux altındaki screenfetch'in bir benzeri olabilir mi diye bir de bunu kurayım dedim:

PS> Install-Package -Name PSScreenFetch

Sonrasında da bu paket ile acaba hangi komutlar geldi diye baktım:

PS> Get-Command -Module PSScreenFetch

CommandType           Name                  Version  Source
--------------------  -----                 -------  ------
Function              Invoke-PSScreenFetch  0.0.3    psscreenfetch

Gelen Invoke-PSScreenFetch'i çalıştırdım ve sürpriz...

Windows için screenfetch! Tek kötü tarafı, sadece Windows 10'da çalışıyor. Madem yaptınız, az daha uğraşıp diğer sürümlerde de çalıştırsaydınız ya... :/

---

https://woshub.com/pswindowsupdate-module/

Fedora 28'e yükseltme sorunu

Fedora 28'e yükseltme sırasında aşağıdaki gibi bir hata aldım:

Error:
 Problem: nss-pem-1.0.3-6.fc27.i686 has inferior architecture
 - nss-pem-1.0.3-6.fc27.x86_64 does not belong to disupgrade repository
 - problem with installed package nss-pem-1.0.3-6.fc27_i686

Sorunun bir dnf hatasından kaynaklandığı, çözüm olarak nss-pem'i elle kurulması önerilmiş [1]:

sudo dnf install nss-pem-1.0.3-9.fc28

ya da daha açık bir şekilde sürüm 28 için [2]:

sudo dnf install nss-pem-1.0.3-9.fc28 --releasever=28

İşe yaradı.


---
[1] https://ask.fedoraproject.org/en/question/119529/upgrade-issue-does-not-belong-to-a-distupgrade-repository/
[2] https://bodhi.fedoraproject.org/updates/FEDORA-2018-7f8b60cd0e

Windows komut satırı gelişmiş kullanımı

Linux ve MacOS gibi Windows'un da yazarak komut verilen bir arayüzü var. Bu arayüzü yıllardır neredeyse aynı. Windows 10 ile birlikte bazı ufak değişiklikler oldu (Alt+Enter ile tam ekran olma, şeffaflık kazanma gibi) ama temelde değişen ciddi birşeyler yok. Sık kullananlar için bazı ileri seviye yöntemler faydalı olabilir, tekrarlanan yazmaları azaltmak için.


Şu sayfada bazı ileri seviye teknikler anlatılmış. Benim ilgilendiğim ise iki bölümden oluşan bir komutun birinci ve ikinci kısımlarını tekrar yazmadan kullanabilmek.

Örneğin şöyle bir komut kullandığımızı varsayalım:

ping hedefpc1

Burada komut boşlukla ayrılan iki bölümden oluşuyor. Birinci bölüm ping komutu, ikinci bölüm ise bilgisayar adı.

Eğer arka arkaya birkaç cihazı ping'lemek istiyorsak bu komuttaki ilk bölüm aynı kalacak, ikinci bölüm değişecek demektir. Her seferinde ise ping'i yazmaktan kurtulabiliriz. Bunun için önce F2'ye sonra da boşluk tuşuna basmak olacaktır. Bu tuş kombinasyonu bize bir önceki komutun ilk boşluk karakterine kadarki kısmını verecektir. Sonrasında bilgisayar ismini yazarak devam edebiliriz.

Veya tam tersi bir durum olsun. Varsayalım ki önce hedefin ICMP'ye cevap verip vermediğini kontrol ettik, eğer cevap veriyorsa başka bir işlem yapmak istiyoruz. Bu durumda bilgisayar adını yazmadan sadece ping komutunu başka bir komut ile değiştirmek istiyoruz. Bu durumda yapılacak olan önce F8 tuşu ile bir önceki komudu ekrana getirmek (takipçi otomatik olarak satır başına konumlandırılır) ve daha sonra F4'e ve boşluk tuşuna basmak. Bu şekilde boşluk karakterine kadar olan kısım (yani ping) silinir, sadece bilgisayar adı kalır.

Evet, bunun yerine linux terminalindeki gibi sadece Ctrl+w kısa yolunun olmasını isterdim, ama elimizdeki bu.

Bir de son olarak komut satırında kullanılan fontu değiştirmek var. Bu da aynı komut satırını yıllardır görüp sıkılanlar için. Komut satırı fontlarını değiştirmek için sistem menüsünden özelliklere gelerek Font sekmesine geçebiliriz. Ama buraya sistemde yüklü olan bütün fontlar gelmeyecektir. Buraya gelmesini istediğimiz fontlar için Windows kayıt defterine bazı girişler yapmak gerek.

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\Console\TrueTypeFont

anahtarı altına adı ilk fonta ait kayıt defteri değeri adı "00"dan (çift sıfır) başlayarak, ikincisi "000" (üç sıfır) diye her seferinde 1 fazla sıfır "0" koyarak girişler yapmak, bunların da değerlerini font ismi olarak ayarlamak gerek. Örneğin ben Google'ın Noto Mono fontlarını kullanmak istedim. Bu font, girdiğim ilk ek font olduğu için "00" ismini kullandım. İkincisini girmek isteseydim "000" kullanacaktım. Bu girişin değeri olarak da "Noto Mono" (tabi öncesinde ilgili fontları download etmek lazım) yazdım, aşağıdaki gibi:

Nihayetinde font sekmesinde artık seçimim gözüküyor. Buraya sadece sabit genişlikli fontların (monospace) eklenmesini tercih etmek isteyebilirsiniz.

Bu yöntemin bir dezavantajı, F7 geçmiş menüsünde olduğu gibi karakter tabanlı pencere kenarlıkları istenilen şekilde görüntülenemiyor.