21.09.2021

linux rm komudu ve parametreleri

Komut satırı, genel olarak grafik arayüze kıyasla daha fazla seçenek sunuyor. Ama tüm komutları ve tüm parametrelerini hatırlamak da ayrıca bir çaba gerektiriyor; ya da en azından bir blog sayfasına yazıp gerektiğinde bakmayı falan.

Silme amacıyla kullanılan rm komutunun bir sürü kullanışlı parametresi var. En basitinden başlayalım.

Bir dosyayı silmek için

# rm dosya

Sorunsuz silinirse hiçbir bilgi vermez. Ama var olmayan bir dosyayı silmeyi denersek

rm: cannot remove 'deneme2.txt': No such file or directory

veya yazma koruması olan bir dosyayı silmeye çalışırsak da 

rm: remove write-protected regular file 'filename'?

gibi bir hata mesajı alabiliriz.

Her türlü bize sildiği dosyanın bilgisini versin istersek -v (verbose) parametresini kullanabiliriz.

# rm -v dosya

Ya da yazma korumasına sahip dosyayı da silmesini istersek -f (force) parametresini kullanabiliriz.

# rm -f dosya

Birden fazla dosyayı silmek için ard arda isimleri yazabilir

# rm dosya1 dosya2 dosya3.txt dosya4.jpg dosya5.zip

ya da wildcard karakterleri kullanabiliriz.

# rm dosya*.txt

Bir klasörü içindekilerle birlikte silmek istersek -r (recursively) parametresini

# rm -r  klasor

ve boş bir klasörü silmek için de -d (directory) parametresini kullanabiliriz.

# rm -d bosklasor

Farkedilebileceği gibi silerken "Emin misini?" gibi bir soru sormaz, rm komudu. Eğer sormasını istersek -i parametresini kullanabiliriz.

# rm -i dosya1 dosya2

Birden fazla dosyayı silerken dosya sayısı kadar değil, sadece 1 kez sorsun yeter diyorsak -I (büyük i) parametresi işimizi görür.

# rm -I dosya*.txt

Hiç başıma gelmemişti ama tire karakteriyle başlayan dosyaları silmek için iki yol önerilmiş[1]. Biri 2 kez tire parametresi:

# rm -- -dosya

İkinci yol da -iv parametresi ile tam yol belirtmek:

# rm -iv /home/metin/-dosya

[1] https://bytexd.com/rm-command-in-linux/

20.08.2021

Fedora ve Ubuntu'da unutulan parolayı sıfırlamak

Parolalar unutulur. Unutulduğunda sıfırlanmaları gerekir. Bu her işletim sistemi için geçerli.

Ubuntu ile başlayalım. Açılıştaki Grub menüsünden recovery seçeneği ile başlamak gerek. Recovery genelde Advanced Options altında kurulu her çekirdek (kernel) sürümü için ayrı ayrı verilmiştir. En yenisi ile başlayabiliriz. Bu adımdan sonra bir nonktada aşağıdaki gibi bir ekran ile karşılaşacağız.

Ubuntu Recovery Menu

Burada kırmızı ile belirtilen root seçimi ile ilerleyeceğiz. Bir sonrak aşamada 

Press Enter for maintenance
(or press Control-D to continue):

mesajı bizi karşılayacak. Enter'a basıp root ile giriş yapacağımız terminali açalım. Control-D sadece normal açılışa devam etmek için. Bizim istediğimiz bu değil.

Artık burada 

# passwd <kullanıcı_adi>

komutu ile parolamızı değiştirebiliriz. Yetki hatası alırsak

# mount -o remount,rw /

komutu ile diskimizi yazma modunda mount ederek passwd komutunu tekrar deneyebiliriz.

Eğer kullanıcı adımızı da unuttuysak

ls /home

komutu ile sisteme oturum açmış kullanıcıların ev klasörleri arasından seçim yapabiliriz. Şifre değiştirme işlemi tamamlandıktan sonra

# reboot

komutu ile sistemi tekrar başlatabiliriz.

Fedora için işler biraz daha farklı. Açılışta grub menüsündeyken Fedora'nın satırında "e"ye basarak düzenleme moduna geçip aşağıdaki ekranda kırmızı ile işaretlediğim satırı

load_video
set gfxpayload=keep
insmod gzio
linux ($root)/vlinux-5.13.9-200.fc34.x86_64 root=/dev/mapper/fedora_localhost\
--live-root ro resume=/dev/mapper/fedora_localhost--live-swap rd.lvm.lv=fedora\
_localhost-live/root rd.lvm.lv=fedora_localhost-live/swap rhgb quiet
initrd ($root)/initramfs-5.13.9-200.fc34.x86_64.img

Şununla değiştirmemiz gerek:

rd.break enforcing=0

Değiştirdikten sonra bu ayalarla sistemi başlatmak için Ctrl+X'e basalım. Sistem yine grafik arayüz olmadan tek kullanıcılı modda açılacak. Burada yine Ubuntu'daki gibi

Press Enter for maintenance
(or press Control-D to continue):

Ekranı gelecek. Enter'la devam edelim. Fedora'da root partition'ı yazma modunda tekrar mount etmek şifreyi değiştirmek için:

# mount -o remount,rw /sysroot, 
# chroot /sysroot
# passwd <username>

yapmak gerek. İşler bittiğinde 2 kez exit yazıp enter'a basarak tekrar başlatacağız.

Açılışta Fedora SELinux koruması bize /etc/shadow dosyasının SELinux etiketlerinin yanlış olduğuyla ilgili uyarılar verebilir. Bir komut satırı açıp şunları yazmamız gerekecek:

# sudo restorecon -v /etc/shadow

Bunun öncesinde

# ls -Z /etc/shadow

system_u:object_r:unlabeled_t:s0 /etc/shadow

olan SELinux etkiketinin sonrasında

# ls -Z /etc/shadow

system_u:object_r:shadow_t:s0 /etc/shadow

olarak değiştirildiğini görebiliriz. Son olarak

# sudo set enforcing 1

ile SELinux'u tekrar etkinleştirebiliriz.

Server üzerinde bir süreç sonlanınca eposta göndersin

Temel olarak Windows olay günlüğüne belli bir yeni olay düştüğünde eposta göndermek veya başka bir komut çalıştırmak mümkün. Ben de bir sürecin sonlanması durumunda eposta göndereceğim. Sürecin sonlanmasını da Sysinternals arası Sysmon ile denetleyeceğim. İstenmesi durumunda:

  • Bir sürecin başlaması veya sonlanması
  • Bir dosyanın oluşturulması veya silinmesi
  • Kayıt defterinde bir değer oluşturulması veya silinmesi
  • Belirli bir IP adresine/porta ağ bağlantısı yapılması

gibi durumlarda istenen hareket yapılabilir.

Öncelikle sysmon'u istenen sürecin sonlanması durumu için bir yapılandıralım. İlk iş, sistemde var olan bir sysmon yapılandırması bulunuyor mu, bakalım:

> sysmon64 -c

Bu satırdan sonra "Sysmon is not installed on this computer" yazdıysa sistemde var olan bir yapılandırma yoktur ve sıfırdan başlayabiliriz. Eğer bir yapılandırma varsa onu bozmadan üzerine yapılandırma yapmak gerek. -c anahtarıyla gösterilen xml dosyasını bulup yapılandırmamızı bunun üzerine yapmamız gerekecek. Bu konumuz dışında. Eğer varolan bir yapılandırma varsa ve sıfırlamak istiyorsak

> sysmon64 -c --

ile sıfırlayabiliriz.

Tekrar başa dönelim; "Sysmon is not installed on this computer" yazdıysa sistemde hiç sysmon hizmet sürücüsü kurulmamış demektir. Bu durumda sysmon'u -i anahtarıyla çalıştırarak hizmet sürücüsünü kurabiliriz. Ben 64-bitlik sürümünü kullanacağım. Ayrıca ilk çalıştırmada son kullanıcı lisans anlaşmasını (EULA) da kabul etmem gerek (-accepeula).

> sysmon64 -accepteula -i process_end.xml

Terminalimiz Powershell ise dosyaları belirtirken önlerine tam adlarını (aynı klasördeysek de .\process_end.xml şeklinde) yazmamız gerek. Tab tamamlaması bu durumda çok işe yarar.

process_end.xml dosyası oluşturmadan sadece -i anahtarını kullanarak başlarsak varsayılan ayarlar geçerli olur ve takibini yapmak istediğimiz olay sadece bizim ilgilendiğimiz uygulama için değil, sistemdeki tüm uygulamalar için yaratılır, ve çok fazla eposta almaya başlarız. Bunun için böyle bir xml dosyası ile hedefimizi daraltmamız gerekecek.

Gelelim xml dosyasının oluşturulmasına. Şu anda bende sürüm 13.22 yüklü. Bu sürümde şema sürümü de 4.70. Bunu da xml dosyamızda belirtmemiz gerekecek. 13.22 ile birlikte 4.70 veya öncesi şema sürümleri de kullanılabilir ama sürümler arası fark bazen beklenmeyen sonuçlar verdiği için (RuleGrup'ların mantıksal operatörleri varsayılan işleme biçimi gibi) ne yaptığımızı bildiğimizden emin olmamız gerek. XML dosyasındaki ilk satır şema versiyonu:

<Sysmon schemaversion="4.7">

Bu satırdan sonra hash algoritmamızı belirtelim. Olay günlüğüne çalıştırılan her uygulamanın hash'i de hesaplanıp yazılacak.

<HashAlgorithms>sha256</HashAlgorithms>

Sadece 1 ölçütüm (süreç sonlanma) olduğu için daha fazla karıştırmadan bununla ilgili process terminate tag'ını girelim

<EventFiltering>

<ProcessTerminate onmatch="include">

Takip ettiğimiz sürecin hangi özelliği ile ilgileniyoruz? Örnek olarak sistemdeki process explorer'ı takip edelim (procexp64.exe)

<Image condition="end with">procexp64.exe</Image>

Nihai olarak açık taglarımızı kapatlım:

</ProcessTerminate>

</EventFiltering>

</Sysmon>

Her process explorer'ın sonlanmasında "Microsoft-Windows-Sysmon/Operational" EWT olay günlüğüne 5 numaralı olay kayıtları düşer. Görmek için olay günlüğünde Uygulama ve Hizmet Logları (Applications and Services Logs)>Microsoft>Windows>Sysmon>Operational altına bakmak gerek. Gelelim bu olay kayıtları için bir hareket oluşturmaya. Olay günlüğüne bir tane 5 numaralı olay düştükten sonra olay görüntüleyicisi penceresinin sağ kısmında "Bu olaya göreve ekle (Attach Task to this Event)"e tıklayarak işleme devam edebiliriz. Uygulama çalıştırmanın dışındaki diğer seçenekler (eposta göndermek ve bir mesaj görüntülemek) artık terk edilmiş hareketler. Biz eposta gönderebilmek için bir powershell script'i kullanacağız. Şöyle bir script işimizi görür:

$EmailFrom = "gonderen@mailadresi.com"
$EmailTo = "alici@alantaraf.com"
$Subject ="procexp sonlandı"
$Body = "Bekledigimiz Process Explorer'ın sonlanması şu an gerçekleşti."$SMTPServer = "smtpsunucu.mailadresi.com"

$SMTPClient = New-Object Net.Mail.SmtpClient($SmtpServer, 587)
$SMTPClient.Send($EmailFrom, $EmailTo, $Subject, $Body)

Bu dosyanın ilk 5 satırı sırasıyla gönderenin eposta adresi, alıcının eposta adresi, eposta mesajının konusu, mesajın içeriği ve eposta sunucumuz şeklinde. Bunları uygun şekilde değiştirmek gerek.

Bu scriptin C:\Users\metin\Belgeler\eposta_gonder.ps1 gibi bir konumuna kaydedildiğini varsayalım.

En son olaya görev ekleme aşamasında kalmıştık. Bu pencerede3 kutu var. Birincisi çalıştırılacak program. Buraya powershell.exe'nin konumunu yazmamız gerek. Bu çoğu durumda 

C:\Windows\System32\WindowsPowerShell\v1.0\powershell.exe

şeklindedir. Argumanlar için yapmamız gereken birinci iş geçici olarak Execution Policy'yi devre dışı bırakmamız ve scriptimizi bir -File anahtarı ile göstermemiz. Hepsi birlikte şöyle olabilir:

-ExecutionPolicy Bypass -File C:\Users\metin\Belgeler\eposta_gonder.ps1

Üçüncü kutu sadece çalışacak script bulunduğu klasörle ilgili bir dosya işlemi yapacaksa gerekli. Bizimki gerekmeyeceği için boş bırakabiliriz. Boş kalmasın diyenler C:\Users\metin\Belgeler\ gibi birşey yazabilir.

19.08.2021

Regular Expressions

Bu konu bir blog yazısında anlatılacak kadar kısa bir konu değil; farkındayım. Ama konunun ana hatlarını yine de özetlemek istiyorum.

Bir metnin içinde (düzyazı, program, bir klasördeki dosya içerikleri, URL dizileri, dosys sistemi yolları vs) bir "dünya" var mı yok mu aramak istiyoruz. Örneğin bir klasördeki txt uzantılı dosyaların içinde. Bunu powershell ile yapmanın yolu

> Select-String -Pattern "dünya" -Path *.txt

Bu arama bize bazı sonuçlar döner. Ama diyelim ki dosyaların bazılarında "ü" yerine "u" kullanıldığını farkettik. Bu durumda "dunya" anahtar kelimesini de içerecek şekilde aramamızı değiştirelim. Ayrıca varsayılan parametre sıralaması ve alias kullanımıyla komutu biraz kısalatalım.

> sls "dünya|dunya" *.txt

"|" operatörü VEYA işlemi görür. Burada değişen 1 harf olduğu için bunu ü VEYA u şeklinde de yapabilirdik.

> sls "d[u|ü]nya" *.txt

Köşeli parantezler, bir karakter kümesi belirtmek için kullanılır. Örneğin sadece d,u,ü,n,y ve a'dan oluşan 5 veya 6 harfli kelimeleri bulmak istersek

> sls "[adnuüy]{5,6}" *.txt

yazabiliriz. Bu satırla sadece dünya ve dunya anahtar kelimelerini bulmakla kalmayacağız, ayrıca içinde herhangi bir sırada bu harflerin 5 veya 6'sı geçen başka kelimeleri de bulacağız. Ayrıca bunlar tam kelimeler de olmayacak, kelimenin herhangi bir bölümünde bu harflerin 5 veya 6'sının geçmesi yeterli olacak.

Bazı özel operatörleri listeleyelim:

?Önceki karakter 0 veya 1 kez geçecek
*Önceki karakter 0 veya daha fazla geçecek.
+Önceki karakter 1 veya daha fazla geçecek.
{n,}Önceki karakter n veya daha fazla geçecek.
{n,m}Önceki karakter en az n kere, en fazla m kere geçecek. Arasındaki sayılarda da olabilir.
. Yeni satır karakteri hariç her tekil karakteri bulur.
[a-z]Yalnızca "a" ve "z" arazındaki karakterleri bulur.
[^abc]a, b ve c olmayan her karakteri bulur.
^Satırın başını bulur.
$Satırın sonunu bulur.
( )Gruplandırma için. Parantezin içindeki ifade hatırlanır ve daha sonra \n veya $n gibi bir operatör ile kullanılabilir.
(?:)Aynen ( ) gibi gruplandırma için kullanılır, ama parantezin içindeki ifade hatırlanmaz
|veya operatörü
\wtüm harfleri bulur.
\Wharf olmayan karakterleri bulur.
\sBoşluk karakterlerini bulur.
\SBoşluk olmayan karakterleri bulur.
\dSayıları bulur.
\DSayı olmayanları bulur.
\AString'in başını bulur.
\ZString'in sonunu bulur. Bir yeni satır karakteri varsa ondan hemen öncesini bulur.
\zString'in sonunu bulur.Yeni satır karakterini de atlar.
\GEn son aramanın bulduğu noktanın bir sonrasını bulur.
\bKelime sınırlarını bulur.
\BKelime olmayan sınırları bulur\.

Bir string değişkenimiz olsun, aşağıdaki gibi

> $str1 = "Bugün günlerden Pazartesi"

Regular expression ifadelerimizin nasıl çalıştığını bu string üzerinde deneyerek görelim. Powershell'de -match  operatörü regular expression kullanır. Ama -like kullanmaz. Değiştirme operatörü -replace de regular expression kullanır. Değişkenin içinde "gün" geçiyor mu bakalım:

> $str1 -match "gun"

False

Sonuç altta "False" olarak verildi. "u" ve "ü" alternatifli olarak deneyelim:

> $str1 -match "g[u|ü]n"

True

Bu şekilde bir eşleşme bulundu. Pazartesi geçen kelimeleri Salı ile değiştirmek için

> $str1 -replace "Pazartesi","Salı"

Bugün günlerden Salı

Çok karşılaşılabilecek bir şey, ay\gün\yıl şeklinde yazılan tarihlerin gün.ay.yıl şeklinde çevrilmesi olabilir. Bunun için back reference denen gruplandırma operatörü olarak yukarıdaki tabloda listelediğim parantezleri kullanmalıyız. İşlem şu şekilde olacak, 2 haneli ay bilgisi bulunacak, 2 haneli gün bilgisi bulunacak, bunlar yer değiştirilecek ve ayraç olarak kullanılan "\" yerine "." konacak ve sonrasında gelen 4 haneli yıl bilgisi değiştirilmeyecek. Bunun için bulduğu gün, ay ve yıl verilerini hatırlaması gerekecek.

> $str1 = "bugün 11\20\1974"

> $str1 -replace '(\d{2})\\(\d{2})\\(\d{4})','$2.$1.$3'

bugün 20.11.1974

Burada çift tırnak yerine tek tırnak kullanmaya dikkat.

Çok sık yaşadığım bir konu, bir klasörde bir dosya arıyorum. Dosya adında geçen bir anahtar kelimeye göre aramak kolay. Ama 2 anahtar kelimem var ve hangisi önce gelecek, hangisi sonra gelecek, aralarında başka kelime olacak mı, bu ayrıntılar önemli değil. Sadece bu 2 anahtar kelimenin dosya adında geçmesini istiyorum. Bunun için yapılması gereken [3]:

> dir * | where {$_.Name -match "(?=.*format)(?=.*powershell)"}

Benzer şekilde bir klasördeki dosyaların içinde de geçmesini istediğim 2 anahtar kelime için arama yapabilirim:

> sls "(?=.*black)(?=.*star)" *-d.txt

---

[1] https://en.wikipedia.org/wiki/Regular_expression

[2] https://regexr.com/

[3] https://www.baeldung.com/string-contains-multiple-words

[4] https://www.regular-expressions.info/

[5] https://www3.ntu.edu.sg/home/ehchua/programming/howto/Regexe.html

[6] https://regex101.com/

[7] https://www.geeksforgeeks.org/write-regular-expressions/


16.08.2021

Powershell, diziler ve Add-Member

Şöyle bir hedefim var; Bir klasördeki dosyaları tablo olarak listelerken bir sütunda dosya sistemindeki sahip bilgisini de görmek istiyorum. Boş bir dizi oluşturayım.

> $dosyalar = @()

Sonra bu diziyi dosya bilgileri ile doldurayım.

> dir | % { $dosyalar += [PSCustomObject]@{

    Isim = $_.FullName

    Boyut = $_.Length

 }

Bu adımda $dosyalar dizisi şöyle olur:

Isim                          Boyut

-----                         -----

D:\Klasor\Dosya1.txt             22

D:\BaskaKlasor\Dosya2.doc      1366

Bu şekilde Isim ve Boyut sütunları olan bir dizi oluştu. Şimdi NTFS dosya sisteminde dosyayı oluşturan kullanıcı olan "sahip" (owner) bilgisini de eklemek istiyorum.

Oluşturma aşamasında da sahip bilgisini ekleyebilirdik, ama örnek olması açısından bu nesneye oluşturduktan sonra ekleyelim.

> Add-Member -InputObject $dosyalar -MemberType ScriptProperty -Name Sahip -Value {(Get-Acl $this.Isim).Owner}

Bu işlem sonunda şu şekilde bir tablomuz olur:

Isim                          Boyut    Sahip

-----                         -----    -----

D:\Klasor\Dosya1.txt             22    metin

D:\BaskaKlasor\Dosya2.doc      1366    arda

12.08.2021

Powershell ile metin dosyalarını incelemek

Grafik arayüzlü metin editörleri varken ne gerek var Powershell'e. Ama çok büyük metin dosyaları ile çalışırken bütün dosyayı açıp incelemek sorun olabilir. Çok büyük derken örneğin 250 GB. Bu kadar dosyayı açıp belleğe almak bile ciddi bir iş.

Onun yerine Get-Content ve Select-String gibi cmdlet'ler kullanılabilir mi?

Öncelikle alias'ları da kullanarak dosyanın başından 20 satırını bir inceleyelim.

> cat -TotalCount 20 .\network.log

Bir de sondan 20 satırı görelim

> cat -Tail 20 .\network.log

Buraya kadar gördüklerimizden dosyanın genel bütün satırlarının System.Net.Sockets ile başladığını gördük diyelim. Peki bununla başlamayanlar var mı? (bkz [1],[2])

> sls "^(?!System.Net.Sockets)" .\network.log

Ve diyelim ki dosyanın içinde bir IIS logu benzeri bir yapı bulduk. Virgülle ayrılmış değerler. İlk alan tarih, daha sonra saat, kaynak ve hedef IP adresleri, kaynak ve hedef portları gibi:

2021-08-10,09:38:22,192.168.7.3,8.8.8.8,1356,443

Bu satırlardan da sadece kaynak IP adresi ve kaynak hedef portu ile ilgileniyoruz. Bu alanları alıp ekrana basmak için kullanabileceğimiz ConvertFrom-String cmdlet'i var. -Delimiter parametresi ile verilen karakterlerle ayrılmış alanları ayrıştırıp P1'den P(N)'e kadar alan isimlerini otomatik yaratıp kullanımımıza sunuyor. Bizim örneğimizde kaynak IP ile hedef portu 4. ve 6. alanalar olduğu için bunları aşağıdaki gibi süzebiliriz:

> sls "^(?!System.Net.Sockets)" .\network.log | ConvertFrom-String | select P4,P6
 

P4        P6
-------   ---
8.8.8.8   443
1.1.1.1   443

gibi bir sonuç elde edilir.

 Dosyanın içinde 192.168 ile başlayan IP adresleri var mı diye bir bakalım:

> sls "192\.168\.\d{1,3}\.\d{1,3}" .\network.log

Ya da tarih (örneğin 2021-08-10 formatında) yazıyor mu hiç:

> sls "\d{4}-\d{2}-\d{2}" .\network.log

Belki de tarih formatımız 2021.08.10 veya 20210810 da olabilir:

> sls "\d{4}.?\d{2}.?\d{2}" .\network.log

Tüm bunları yaparken bütün dosyayı değil de ilk 1000 veya son 1000 satır üzerinden işlem yapmak da isteyebiliriz. Bunun için "|" operatörü ile cmdlet'leri bağlayabiliriz:

> cat -Totalcount 1000 .\network.log | sls "\d{4}.?\d{2}.?\d{2}"

---

[1] https://docs.microsoft.com/en-us/powershell/module/microsoft.powershell.core/about/about_regular_expressions?view=powershell-7.1

[2] https://www.tutorialspoint.com/powershell/powershell_regex.htm

6.08.2021

Çok sayıdaki olay kaydını tarihlerine göre gruplamak

Bir bilgisayarda sistem olay günlüğünde çok sayıda diskle ilgili 51 kimlikli kaydın olduğunu gördüm. Genel bir bakışla olayların birkaç günde yoğunlaştığını farkettim.

Get-WinEvent -computer BILGISAYAR -FilterHashTable @{LogName="System";ProviderName="disk";Id=51} | Measure-Object

ile 30.000+ olay kaydı olduğu saydım, ama bunlar her güne düzgün yayılmamıştı. Tarihe göre gruplayarak bir günlük sayıya ulaşmak istedim ama 

Get-WinEvent -computer BILGISAYAR -FilterHashTable @{LogName="System";ProviderName="disk";Id=51} | Group-Object -Property TimeCreated

gibi bir sorgu işe yaramaz, çünkü TimeCreated sadece tarih değil saat, dakika ve saniye bilgilerini de içerir. Dolayısıyla en iyi ihtimalle güne göre değil, saniyeye göre sayı verebilir ki bu da isteğimizin çok daha üstünde bir çözünürlük.

Bunun yerine yeni bir alan oluşturmalı ve o alanı TimeCreated alanının sadece tarih bilgileri ile donatmalıyız. Kısa bir arama ile daha önce hiç kullanmadığım bir yöntem kullanan şu Stackowerflow gönderisine ulaştım:

Get-EventLog -Logname system -Source "Microsoft-Windows-GroupPolicy" -EntryType "Information" |
    Add-Member Day -MemberType ScriptProperty -Value { $this.TimeGenerated.ToString('dd.MM.yyyy') } -PassThru |
    Group-Object 'Day', 'Source'

Aslında bu miktarda olayı kendi bilgisayarıma aktarıp da saymak yerine yerinde yapmak daha mantıklı olurdu. Bu sebeple Invoke-Command ile yukarıdaki bilgiyi de kullanarak

Invoke-Command -ComputerName BILGISAYAR -Command { Get-WinEvent -FilterHashTable @{LogName="System";ProviderName="disk";Id=51} | Add-Member Day -MemberType ScriptProperty -Value { $this.TimeCreated.ToString("dd.MM.yyyy"} -PassThru | Group-Object "Day", "Source" -NoElement

aşağıdaki sonuca ulaştım:

Count Name               PSComputerName
----- ----               --------------
 2542 19.04.2021         BILGISAYAR
 9044 26.01.2021         BILGISAYAR
19841 25.01.2021        
BILGISAYAR

Babadan kalma yöntemlerle yapmak isteseydik

Invoke-Command -computer BILGISAYAR -command { Get-WinEvent -FilterHashtable @{LogName="System";ProviderName="disk";Id=51} | Select Id,@{N="Day";E={$_.TimeCreated.ToString("dd.MM.yyyy")}} | Group-Object 'Day' -NoElement}

gibi bir sorgu oluşturabilirdik.

9.07.2021

IPv6'yı devre dışı bırakmak

Sadece görsel olarak IP adreslerinin arasında uzun uzun sayılar görmeyi istememekten değil, ayrıca yeni bir adres aralığı ve oluşturulmamış kurallar sebebiyle saldırılara açık kalmamak için de eğer kullanılmıyorsa IPv6'yı devre dışı bırakmak isteyebiliriz.

Linux'ta IPv6'yı devrede mi diye bakmak için 

$ ip a

1: lo: <LOOPBACK,UP,LOWER_UP> mtu 65536 qdisc noqueue state UNKNOWN group default qlen 1000
    link/loopback 00:00:00:00:00:00 brd 00:00:00:00:00:00
    inet 127.0.0.1/8 scope host lo
       valid_lft forever preferred_lft forever
    inet6 ::1/128 scope host
       valid_lft forever preferred_lft forever
2: eth0: <BROADCAST,MULTICAST,UP,LOWER_UP> mtu 9001 qdisc fq_codel state UP group default qlen 1000
    link/ether 02:28:a8:b6:01:1c brd ff:ff:ff:ff:ff:ff
    inet 172.31.15.59/20 brd 172.31.15.255 scope global dynamic eth0
       valid_lft 1840sec preferred_lft 1840sec
    inet6 fe80::28:a8ff:feb6:11c/64 scope link
       valid_lft forever preferred_lft forever

Kullanabiliriz. Kırmızı ile işaretlediğim satır IPv6 adresimizin olduğunu ve IPv6'nın devrede olduğunu gösterir. Ayrıca 

$ cat /proc/sys/net/ipv6/conf/all/disable_ipv6

0

İle yukarıdaki gibi 0 sonucu alıyorsak IPv6 devre dışı değildir. Bunu

$ sudo echo 1 > /proc/sys/net/ipv6/conf/all/disable_ipv6

ile 1 yapabilir ve IPv6'yı devre dışı bırakabiliriz. 

Ya da

$ sudo sysctl -w net.ipv6.conf.all.disable_ipv6 = 1

ile aynı etkiye sahip olabiliriz. Bu satırlar tüm ağ arayüzlerindeki (interface) IPv6'yı devre dışı bırakır. Bu komutların etkisini belli bir arayüz ile sınırlandırmak istiyorsak all yerine arayüz adını yazmamız gerekir. Örneğin ens33 için

$ sudo sysctl -w net.ipv6.conf.ens33.disable_ipv6 = 1

ya da

$ cat /proc/sys/net/ipv6/conf/ens33/disable_ipv6

yapabiliriz. Bu işlemlerden sonra 

$ sudo sysctl -p 

uygulamak gerekir. Bu komutlar çalışma anında etkili olurlar, ancak sistem tekrar başlatıldığında etkisini kaybeder. Sistem tekrar başlatıldığında bu ayarların geçerli olması için ise /etc/sysctl.conf dosyasına şu satırı eklememiz gerek:

net.ipv6.conf.ens33.disable_ipv6 = 1



5.07.2021

NTFS ve FAT32 dosya sistemlerinde son değişiklik zamanlarındaki farklılıklar

FAT32 dosya sistemine sahip USB belleğimden NTFS'e kopyaladığım dosyalarımda daha sonra değişiklik karşılaştırması yapmak istediğimde hep son değişiklik zamanlarında 1-2 saniyelik farklılıklar görüyordum, dosyaların üzerinde hiçbir değişiklik olmasa bile. Bunun nedeninin dosya sistemleri arasındaki farklılıktan kaynaklanabileceğini düşünüyordum, ayrıntısını hiç incelememiştim.

Yukarıdaki resimde sol yarıda NTFS biriminde, sağ yarıda ise FAT32 biriminde depolanan ve üzerlerinde hiç değişiklik yapılmamış dosyalara ait son değiştirme zamanları arasında 1-2 saniyelik farklılıklar görülüyor.

Bunun sebebi, [1]'de açıklandığı gibi, FAT32 dosya sistemlerinde dosya yazma (en son değiştirme) alanının çözünürlüğünün 2 saniye olmasından kaynaklanıyor.

Konu ayrıca [2]'de de tartışılmış ve aynı bilgi verilmiş.

--- 

[1] https://docs.microsoft.com/en-us/windows/win32/sysinfo/file-times

[2] https://serverfault.com/questions/11304/why-does-file-copy-from-ntfs-to-fat32-change-a-files-modified-date

29.06.2021

7zip ve Linux

Windows bir bilgisayarda, Fat32 ile biçimlendirilmiş USB belleğe sığmayacak 4 GB'tan büyük içeriği 7zip ile daha küçük parçalara bölmek için tar formatını kullandım. dosya.tar.001, dosya.tar.002,... gibi dosyalar oluştu. Daha sonra bunları linux bir makinede açmayı denedim. tar.001 uzantılı ilk dosyayı Ark ile açarak içeriği çıkar dedim. Beklediğim gibi 4 GB'tan büyük bir dosya oluşturdu. Ancak dosya boyutu beklediğim boyutta olmasına rağmen sadece ilk dosya olan dosya.tar.001'in içeriğine sahipti. Diğer içerikleri otomatik olarak almamıştı.

Bunun üzerine

cat dosya.tar.00* > dosya.tar

ile tüm dosyaları tek tar dosyasında birleştirdim. Sonra da ark ile tekrar çıkarttım. Bu sefer sorun yoktu.

2.06.2021

Windows Server + OpenSSH

Windows Server 2019 varsayılan olarak OpenSSH Client kurulu geliyor. Yönetici ayrıcalıklarıyla açılmış bir Powershell konsolunda şu komut ile kontrol edebiliriz:

PS> Get-WindowsCapability -Online -Name 'OpenSSH*'

Buna ilave olarak OpenSSH Server kurulumunu da bir özellik gibi kurabiliriz:

PS> Add-WindowsCapability -Online -Name OpenSSH.Server~~~~0.0.1.0

Kurulduktan sonra sshd hizmetini hemen başlatmak için

PS> Start-Service sshd

kullanabiliriz. Ama Windows Firewall etkinse önce bir kuralımızın olup olmadığını kontrol etmemiz iyi olabilir:

PS> Get-NetFirewallRule -Name *ssh*

Eğer bir kural yoksa yenisini yaratmak için

PS> New-NetFirewallRule -Name SSHSpec -DisplayName SSHSpec -Profile any
     -Protocol TCP
     -LocalPort 1022
     -Direction Inbound
     -Action Allow

Uzaktan bağlandığımızda varsayılan olarak cmd shell gelir. Bunu powershell ile değiştirmek için

PS>   New-ItemProperty -Path "HKLM:\SOFTWARE\OpenSSH"
      -Name DefaultShell
      -Value "C:\Windows\System32\WindowsPowerShell\v1.0\powershell.exe"
      -PropertyType String
      -Force

İleri seviye ayarlar sshd_config dosyasında, bu dosya da $env:ProgramData konumunda. Bu dosyadaki birkaç parametreyi hatırlayalım:

DenyUsers : Bağlanması engellenmek istenen kullanıcılar

AllowUsers : SSH sunucunun hedef kitlesi

PermitRootLogin : Windows Server için anlamsız

PermitEmptyPasswords : Boş parolalar geçerli mi değil mi

PasswordAuthentication : Parola ile bağlanmak mümkün mü, yoksa sadece RSA anahtarıyla mı

Eğer bir anahtar çifti yaratmak istiyorsak ssh-keygen ile yapabiliriz. Bu adımdan sonra id_rsa ve id_rsa.pub adında iki dosya oluşacak. pub uzantılı genel (public) anahtarımız. Bunu sunucuda bırakacağız. id_rsa ise bizim özel anahtarımız. Paylaşmamamız ve yanımızda taşımamız gerekiyor.

Öncelikle sunucu tarafında authorized_keys dosyasını oluşturalım.

PS> copy id_rsa.pub authorized_keys

Bu dosyanın yetkileri önemli. Sadece SYSTEM ve bizim kullanıcımızın tam yetkileri olmalı, başka yetki olmamalı. Bu amaçla icacls aracını kullanarak önce yetkilerin devralınmasını engelleyelim, daha sonra da administrators grubunu yetkiler listesinden çıkaralım.

PS> icacls authorized_keys /inheritance:r

PS> icacls authorized_keys /remove:g BUILTIN\Administrators

Yine şu sayfada sshd_config dosyasındaki aşağıdaki satırların başına # işareti konularak etkisizleştirilmesi önerilmiş.

# Match Group administrators
#   AuthorizedKeysFile __PROGRAMDATA__/ssh/administrators_authorized_keys

sshd_config dosyasında yapılan değişikliklerden sonra sshd hizmetinin yeniden başlatılması gerek.

PS> Restart-Service sshd

Uzaktan bağlanabilmemiz için bir adım kaldı, o da id_rsa anahtarımızı yerel bilgisayara aktarmak. scp ile uzaktan kopyalayabiliriz.

PS> scp administrator@192.168.x.x:/Users/administrator/.ssh/id_rsa C:\Users\username

Ancak bu dosyanın da yetkileri ile ilgili kesin kurallar var. Benzer şekilde sadece SYSTEM ve kendi kullanıcımız yetkili olmalı.

PS> icacls .\id_rsa /inheritance:r

PS> icacls .\id_rsa /grant username:F

PS> icacls .\id_rsa /grant SYSTEM:F

Bundan sonra artık ssh bağlantısı mümkün.

PS> ssh administrator@192.168.x.x -i .ssh/id_rsa

Hala aşağıdaki gibi hata alıyorsanız

Permission denied (publickey,keyboard-interactive)

sondan bir önceki adımda # işaretiyle etkisizleştirmeniz gereken satırı atlamamış olabilirsiniz. Ya da alternatif olarak sshd_config dosyasında geçen

#StrictModes yes

satırını

StrictModes no

olarak değiştirmek önerilmiş.

27.04.2021

İnternetten indirilen bir dosyanın engelini kaldırma

Alternate data streams (ADS) konusunu daha önce yazmıştım. İnternetten indirilen bir dosya üzerinde bir "Zone.Identifier" ADS akışı olur.


Yukarıdaki diyaloğun altındaki "Engellemeyi Kaldır" kutusu işaretlenmeden zip dosyası açılırsa açılan her dosya için Zone.Identifier akışı oluşur. Bu Windows ayıklama arayüzü kullanıldığında geçerlidir. Diğer dosya sıkıştırma uygulamaları için durum farklı olabilir. Örneğin 7zip, çıkartılan (veya ayıklanan, her neyse) dosyalar için Zone.Identifier akışını korumaz. Ayrıca bu akışa sahip bir dosya çalıştırılırken de kaynağına güvenip güvenmediğimize dair emin misiniz sorusu görüntülenir.

Neyse, çevirideki anlam karmaşasından sıyrılıp konuya dönelim. Zip dosyasına sağ tıklayıp engellemeyi kaldırabiliriz. Ama amacımız bunu komut satırından, powershell ile yapmak.

Önce akışı görelim:

PS> Get-Item -Path Sysinternals* -Stream *

Bu şekilde bulunduğumuz klasörde sysinternals ile başlayan tüm dosyaların ADS verilerini görüntülemiş oluruz. Belli bir dosyanın belli bir akışına (ADS'sine) ulaşmak için daha net olarak

PS> Get-Item SysinternalsSuite.zip -Stream Zone.Identifier

kullanabiliriz. Zone.Identifier akışını bulduk. Bir de içeriğini görüntüleyelim.

PS> Get-Content SysinternalsSuite.zip:Zone.Identifier

[ZoneTransfer]
ZoneId=3
ReferrerUrl=https://docs.microsoft.com/tr-tr/sysinternals/downloads/sysinternals-suite
HostUrl=https://download.sysinternals.com/files/SysinternalsSuite.zip

Bunu silmek için de

PS> Remove-Item SysinternalsSuite.zip:Zone.Identifier

kullanabiliriz. Bunlar tek seçenek değil, başka yollar da var. ADS akışından kurtulduktan sonra powershell ile dosyaları çıkartmak (ayıklamak, genişletmek) için de şöyle bir yol olabilir:

PS> Expand-Archive .\SysinternalsSuite.zip -DestinationPath D:\Tools\ -Force

Burada -Force parametresi o klasörde var olan eski sürümlerin üzerine yazmayı etkinleştirmek için.

16.03.2021

Get-WinEvent ve Logon Type

Uzak masaüstü bağlantılarını eventlog'dan süzmek için garip filtereler kullandım durdum. Ta ki şunu bulana kadar:

Get-WinEvent -FilterHashTable @{LogName="Security";Id=4624} | Where-Object {$_.properties[8].value -eq 10}

Buradaki properties olarak geçen 27 öğelik EventProperty nesnesi, her olay için ayrıntılar sekmesinde çıkan parametrize edilmiş olay özellikleri. Bunu aslında log parser zamanlarından biliyordum, ama nedense bu alanların powershell'den de erişebileceğini hiç düşünmemiştim.

Her durumda Logon Type=10 kaydı düşülmüyor. Sunucunun ekranı kilitlenmişse sadece Logon Type=7 (muhtemelen bir Logon Type=3 sonrasında) kaydı olabiliyor.

15.03.2021

Sysmon

Sysinternals araçlarının fanatiğiyim. Hepsi güzel, ama özellikle Process Monitor, Process Explorer, Autoruns gibi araçların hayranıyım. Bir süredir Sysmon'un varlığından ve işlevlerinden haberdardım ama çok yakınlaşma fırsatım olmamıştı. Aslında yakınlaşınca anladım ki Sysmon hakkında hiçbir şey bilmiyormuşum. Channel9'daki Defrag Tools programındaki konuşmalar falan konuya sadece giriş seviyesinde değinmiş.

İşin özünde Sysmon da Process Monitor benzeri bir araç. Ama bir grafik arayüzü yok. Grafik arayüz olmayınca da onun yerine geçecek filtreleme işlerini başka bir şekilde yapmamız gerekiyor. Bu şekil de burada XML oluyor.

Şu anda web sayfalarında 13.01 sürümü var. Yani ilk çıktığından bu yana çok yol almış. Yolun çoğu XML yapısı ile ilgili alınmış. Sanıyorum ilk çıktığında bugüne kıyasla çok ilkel bir XML yapısı varmış. Zamanla çok değişmiş. Şu anda XML schemaversion 4.5. Bu neleri değiştirmiş, varsayılan olarak VEYA olan filtre 4.22 ile VE olmuş, yeni XML elemanları eklenmiş vs.

Çalıştırıp yakalamaya başlaması için

sysmon -i

komutunu vermek gerekiyor. Bu şekilde varsayılan ayarlarla çalışmaya başlıyor. Yakaladığı olayları Event Viewer'da Application and Service Logs altında Microsoft-Windows-Sysmon/Operational'a yazıyor. -i anahtarı ile çalıştırıldığı anda kendini %SystemRoot% klasörünün altına kopyalayıp bir servis olarak çalışmaya başlıyor. Bu şekilde bilgisayarı tekrar başlattığımızda da çalışmaya devam ediyor. Faaliyetlerini durdurmak için kaldırmak gerekiyor ki bu da

sysmon -u

ile oluyor. Bir kez kurulduktan sonra varsayılan ayarlarla olayları yakalamaya başlıyor demiştik. Yapılandırmayı değiştirmek için bir XML dosyası oluşturarak -c anahtarı ile bu dosyanın yerini göstermek gerekiyor.

sysmon -c ornek.xml

Buraya kadarki konular zaten her yerde yazılan kısım. Bir örnek üzerinden gidelim. Bir sunucumuz var; bu sunucunun üzerinde IIS çalışıyor. C:\inetpub\wwroot\aspnet_client klasörü altında oluşturulan .aspx dosyalarının hangi süreç tarafından oluşturulduğunu bilmek ve bundan haberdar olmak istiyoruz. Aynı zamanda %ProgramData% ve %SystemRoot%\Temp klasörlerinin altında oluşturulabilecek *.7z, *.zip ve *.rar dosyalarına ait olayları takip etmek istioruz. Aslında bunun mantığını kurala dökmek kolay. Bir pseudo code ile:

(Path = C:\inetpub\wwwroot\aspnet_client VE Extension=*.aspx) VEYA ((PATH=%PROGRAMDATA% VEYA PATH=%SystemRoot%\temp) VE (Extension=.7z VEYA Extension=.zip VEYA Extension=.rar))

demek kolay. Ama bunu XML'e dökmek nispeten zor. Tüm süreci nasıl anlatırım bilemiyorum, ama nihayetinde şunları söyleyebilirim. Birden fazla mantık grupları için RuleGroup'lar oluşturmak gerek. Aynı olaya ait ikisi de include veya ikisi de exlude olan RuleGroup'lar geçerli değil. Ayrıca schemaversion 4.22'den sonra EventFiltering elemanı içindeki öğelerin varsayılan mantık operatörü VE. Bunu değiştirmek için groupRelation attribute'larını kullanıyoruz. İkisi de include olan RuleGroup'lardan kaçınmak için birini exclude yapmam gerekti. Bunu da path'ten yana kullandım. Hariç tutulabilecek path'leri toplayıp bir exlude RuleGroup'u oluşturdum. Sonuçta elimde şöyle bir XML dosyası oldu:

<Sysmon schemaversion="4.5">
  <HashAlgorithms>sha256</HashAlgorithms>
  <CheckRevocation/> <!-- Check loaded drivers, log if their code-signing certificate has been revoked, in case malware stole one to sign a kernel driver -->

  <EventFiltering>

    <RuleGroup name="Extension" groupRelation="or">
      <FileCreate onmatch="include">
        <TargetFilename condition="end with">.7z</TargetFilename>
        <TargetFilename condition="end with">.zip</TargetFilename>
        <TargetFilename condition="end with">.rar</TargetFilename>
        <TargetFilename condition="end with">.aspx</TargetFilename>
        <TargetFilename condition="end with">.asp</TargetFilename>
      </FileCreate>
    </RuleGroup>

    <RuleGroup name="Path" groupRelation="or">
      <FileCreate onmatch="exclude">
        <TargetFilename condition="begin with">C:\PerfLogs</TargetFilename>
        <TargetFilename condition="begin with">C:\Program Files (x86)</TargetFilename>
        <TargetFilename condition="begin with">C:\Program Files</TargetFilename>
        <TargetFilename condition="begin with">C:\Scripts</TargetFilename>
        <TargetFilename condition="begin with">C:\inetpub\temp</TargetFilename>
        <TargetFilename condition="begin with">C:\inetpub\logs</TargetFilename>
        <TargetFilename condition="begin with">C:\inetpub\history</TargetFilename>
        <TargetFilename condition="begin with">C:\inetpub\custerr</TargetFilename>
      </FileCreate>
    </RuleGroup>

    <RuleGroup name="ProcStart" groupRelation="or">
      <ProcessCreate onmatch="include">
        <Image condition="end with">cmd.exe</Image>
        <Image condition="end with">powershell.exe</Image>
        <Image condition="end with">iexplore.exe</Image>
      </ProcessCreate>
    </RuleGroup>

    <RuleGroup name="ProcStartExclude" groupRelation="or">
      <ProcessCreate onmatch="exclude">
        <CommandLine condition="contains">...</CommandLine>
      </ProcessCreate>
    </RuleGroup>

    <RuleGroup name="ProcEnd" groupRelation="or">
      <ProcessTerminate onmatch="include"/>
    </RuleGroup>

    <RuleGroup name="NetConnct" groupRelation="or">
      <NetworkConnect onmatch="include">
        <DestinationHostname condition="end with">github.com</DestinationHostname>
        <DestinationHostname condition="end with">githubusercontent.com</DestinationHostname>
      </NetworkConnect>
    </RuleGroup>

  </EventFiltering>

</Sysmon>

Arada başka öğeler de var. Örneğin cmd.exe, powershell.exe ve iexplore.exe süreçlerinin başlaması da takip ediliyor. Süreç başlaması işlemlerinin takibinde bazı hariç tutmalar için "..." ile olası bir durumu da ekledim. Ayrıca github.com ve githubusercontent.com'a girişleri de takip ettim. Bunun dışındaki süreç başlamalarını ve sonlanmalarını hariç tuttum.Şablon olarak şu kaynaktaki xml dosyası üzerinden gittim.

Yardım ve dökümanlarda gözükmeyen, webde de çok rastlanmayan bir komut satırı parametresi de -t ki bu hata ayıklamayı kolaylaştırıyor. Örneğin kalıcı olarak devreye alma öncesinde bir xml dosyasını denemek istiyorsak bunu aşağıdaki gibi deneme modunda başlatabilir, sonra da konsoldan gelen mesajlarla gidişatı izleyebiliriz:

sysmon -t -i testkonfig.xml

---

[1] https://posts.specterops.io/putting-sysmon-v9-0-and-or-grouping-logic-to-the-test-c3ec27263df8

[2] https://www.hexacorn.com/blog/2018/06/29/sysmon-doing-lines-part-3/ 

[3] https://docs.microsoft.com/en-us/sysinternals/downloads/sysmon 

[4] https://techcommunity.microsoft.com/t5/sysinternals-blog/sysmon-the-rules-about-rules/ba-p/733649 


27.02.2021

Youtube'u nasıl engellerim

Gördüğüm kadarıyla herkesin hedefi bu. Evde çocuk var, tableti var, ve eline tablet geçen çocuk Youtube'u bırakmıyor. Ebeveynler de nasıl engellerim diye düşünüyorlar.

Kolay bir yol buldum. Bir Raspberry PI ve PI-Hole ile istenen cihaz üzerinde istenen engelleme (sadece Youtube değil, başka adresler de engellenebilir) yapılabiliyor. Raspberry PI nasıl edinilir, üzerine bir işletim sistemi nasıl kurulur ve PI-Hole nasıl çalışır hale getirilir, bu adımları atlıyorum.

PI-Hole kurulduktan (modem üzerinde DNS yönlendirmeleri, DHCP işleri vs bittikten) sonra pi-hole'a http://pi.hole gibi bir adresten ulaşabiliyor olmalısınız. Ulaşamıyorsanız cihazlarınızın gizli DNS (private DNS) kullanmadığından emin olun. http://pi.hole adresi üzerinden pi-hole'a ulaştıktan (ve kurulum sırasında verilen şifre ile oturum açtıktan) sonra sol üstte yer alan üç çizgili butondan menüyü genişletin (masaüstü bir bilgisayardan giriyorsanız menü solda açık gelir).

Menüde "Group Management" altından Groups'u seçin. Buraya YoutubeYok gibi bir isimle yeni bir grup yaratın. Varsayılan "Default" grubunuzla birlikte 2 grubunuz olacak. Daha sonra yine menüden "Group Management"in altındaki Clients'i seçin. Buraya kısıtlamanın uygulanacağı cihazın MAC adresin girerek sağındaki grup adını bir önceki adımda yarattığımız YoutubeYok (veya ne verdiyseniz ona) ayarlayın. Bu şekilde sadece kısıtlamaların uygulanacağı cihazı bir grubun üyesi yaptık. Başka cihazların da bu kısıtlamaya maruz kalmasını istiyorsanız onları da eklemelisiniz.

Nihayet son aşamada menüden "Group Management" altından Domains'i seçin. Bu sayfaya yasaklanmasını istediğiniz youtube adreslerini yazın. Sadece youtube.com yetmeyebilir, wildcard kullanarak googlevideo.com, googleapis.com ve google.com gibi adresleri de eklemeniz gerekebilir.

Bu adımdan sonra yasaklamalar devreye girmiş olacak. Kaydettikten hemen sonra devam eden bir akış varsa Youtube hemen kesilmeyecektir. Sistem DNS sorgularını "yanlış cevaplandırma" mantığına dayandığı için malum cihaz(lar)ın üzerinde zaten çözülmüş sorguların süresi geçene kadar (tahminen birkaç dakika) herşey normal çalışmaya devam edecektir.

Bu elbette bu işi yapmanın tek yolu değil, ama Raspberry PI uygun fiyatlı bir cihaz. pi-hole da tek seçenek olmayabilir, pfSense gibi çözümler de uygulanabilir, ama bu çok daha kolay bir yöntem gibi geldi bana.

25.02.2021

Powershell ile sayma

Varsayalım ki şöyle bir hedefimiz var; bugün uygulama olay günlüğü (Application Event Log) içinde kaydı düşülen olayların ID'lerine göre hangisinin kaç kez olduğunu bulmak istiyoruz.

Get-WinEvent -FilterHashTable @{LogName="Application";StartTime="2021-02-25 00:00"} |
Group-Object -Property ID -NoElement |
Sort-Object -Property Count -Descending

Bunu bir de Log Parser ile yapmak istedim:

SELECT EventID,
COUNT(EventID) As IdCount
FROM Application
WHERE (TimeGenerated>TO_TIMESTAMP('2021-02-25 00:00:00','yyyy-MM-dd HH:mm:ss'))
GROUP BY EventID
ORDER BY IdCount DESC

Aralarındaki benzerik hoşuma gitti.

23.02.2021

IP adresinden coğrafi konum öğrenme

Sysmon Tools'un sayfasını incelerken basit bir IP adresini coğrafi konuma çeviren servisi öğrendim, hoşuma gitti. Ücretsiz sürüm ayda 10.000 sorguya kadar izin veriyor. Bu sebeple Powershell ile kullanma yoluna gittim.

Herşeyden önce ipstack.com üzerinde ücretsiz bir hesap açıp API access key'ine sahip olmak gerekiyor.

Varsayalım ki elimde $IPAdresi adında bir değişen var ve içeriğinde coğrafi konumunu sorgulamak istediğim bir IP adresi var.

Sorguları göndermek için $IPAdresi değişkenini kullanarak şöyle bir URI oluşturuyoruz.

$uri  = "http://api.ipstack.com/" + $IPAdresi + "?access_key=xxxx-xxx-xxx-xxx"

Daha sonra bu adrese bir Invoke-WebRequest ile istek gönderdim ve sonucu $wr değişkenine kaydettim.

$wr = Invoke-WebRequest -uri $uri -UseBasicParsing

IPStack.com'un cevabı bir JSON nesnesi. Bunu dönüştürebilmek için de şu satırı kullandım:

$json = $wr.content | ConvertFrom-Json

Bu adımdan sonra $json nesnesinin şu alt alanları döndü ki çok işime yaradı.

continent_code: 2 harfli kıta kodu (AF: Afrika, AS: Asya, EU: Avrupa, NA: Kuzey Amerika, OC: Okyanusya, SA: Güney Amerika, AN: Antarktika)

continent_name: Yukarıdakinin tam hali, kıta adı

country_code: 2 harfli ülke kodu (tam liste için Wikipedia sayfasına bakın)

country_name: Yukarıdakinin tam hali, ülke adı

region_code: Bölge kodu. Amerika için eyalet kodları, Türkiye için plaka numaraları.

region_name: Bölge ismi. Amerika için eyalet ismi, Türkiye için şehir ismi.

city: Şehir. Türkye için yukarıdaki ile aynı.

Ayrıntılar için şu sayfaya bakılabilir.

Sonradan aklıma geldi, ama Invoke-WebRequest | ConvertFrom-Json kullanmak yerine tek seferde Invoke-RestMethod kullanılabilir. İkisi de Powershell 3.0 ile gelmiş.

30.01.2021

Bir RaspberryPI projesi

Evde boş duran bir raspberry pi 2 vardı. Sebebi bu yazının konusundan bağımsız bir düşünceden dolayı evdeki kablosuz ağımızda bilinen ve/veya bilinmeyen ne gibi cihazlar var; davetsiz misafirlerimiz var mı diye meraklandığım bir anda bu raspberry pi için bir amaç buldum. Bir şekilde yerel ağımızdaki cihazlar için periyodik ARP taraması yapacak, MAC adreslerini listeyecekti. Ben de sonra bu sonuçlara bakarak hangisi tanıdık, hangisi istenmeyen bilebilecektim.

Bu amaçla önce raspberry pi'ya bir ARM tabanlı Ubuntu türevi olan Raspbery PI OS işletim sistemini yükledim. Eskiden Raspbian vardı, adı artık değişti. ARP taramasını önce nmap ile yapmak aklımdan geçti. Ama daha sonra arpscan diye bir aracın varlığını öğrendim. Kullanımı basit.

$ sudo arp-scan -l

yazınca yerel ağdaki cihazların listesini, 2 satır header ve 2 satır footer arasında sekmelerle ayrılmış olarak veriyor, aşağıdaki gibi:

Interface: eth0, datalink type: EN10MB (Ethernet)
Starting arp-scan 1.9.5 with 256 hosts (https://github.com/royhills/arp-scan)
192.168.xx.xx    xx:xx:xx:xx:xx:xx    (Unknown)
192.168.xx.xx    xx:xx:xx:xx:xx:xx    (Unknown)
192.168.xx.xx    xx:xx:xx:xx:xx:xx    (Unknown)

3 packets received by filter, 0 packets dropped by kernel
Ending arp-scan 1.9.5: 256 hosts scanned in 4.335 seconds (59.05 hosts/sec). 3 responded

Bu tamam. Bunu bir bash script'ine koydum (scan.sh):

#!/bin/bash
_now=$(date +"%Y-%m-%dH%H-%M")
_file="/home/pi/arpscan/log_$_now.log"
sudo arp-scan -l > "$_file"

Bu script, çalıştığında ARP taramasının sonuçlarını log_2021-01-29H21-15.log gibi bir dosyaya kaydedecek. Peki nasıl çalışacak?

# sudo crontab -e

ile bir cronjob oluşturdum, aşağıdaki gibi

0,15,30,45 * * * * sh  /home/pi/arpscan/scan.sh

Yani, her 15 dakikada bir çalışıp ağdaki her cihazın MAC adresini, o anın tarih ve saatini içeren  isme sahip bir log dosyasına kaydedecek. Buraya kadar güzel. Ama bu dosyaları oturup incelemek uzun iş. Onun için önce evdeki cihazların bir envanterini çıkardım. MAC adreslerini belirledim. Sonra da bir python script'i oluşturarak, bu envanterin dışında kalan MAC adreslerini bulmasını sağladım (read.py):

#!/usr/bin/python3.7
import glob

def get_mac(line):
    line_ = line.split('\t')
    if (len(line_)>2):
        mac = line_[1]
        if (mac.count(':')==5) or (mac.count('-')==5):
            return mac.upper()
    return ''

def mac_in_list(mac):
    mac_list = {"xx:xx:xx:xx:xx:xx",... }
    for item in mac_list:
        if mac==item:
            return True
        else:
            continue
    return False

logPath = "/home/pi/arpscan/log*.log"
outPath = '/home/pi/arpscan/all_macs_py.txt'

loglist  = glob.glob(logPath,recursive=False)

for item in loglist:
    oLogFiles = open(item,'r')
    content_ = oLogFiles.read()
    content = content_.split('\n')
    for line in content:
        mac = get_mac(line)
        if (len(mac)>0):
            if not mac_in_list(mac):
                print(mac,"is new!",item)
    oLogFiles.close()

 

Gün içinde her 15 dakikada bir yapılacak ARP taramasının sonuçları bir klasörde birikecek, günün bir saatinde de bu dosya çalışacak, yabancı MAC adresi taraması yapacak, eski logları sıkıştırıp arşivleyecek ve gereksiz dosyaları temizleyecek (temizle.sh):

#!/bin/bash

cd /home/pi/arpscan
./read3.py > all_macs_py.txt
_today=$(date +"%F")
_file="/home/pi/arpscan/log_$_today.7z"
_move_target="/home/pi/arpscan/all_macs_$_today.txt"
7z a $_file /home/pi/arpscan/log_*.log
rm /home/pi/arpscan/log_*.log -f
mv /home/pi/arpscan/all_macs_py.txt $_move_target -f
sudo cp $_move_target /var/www/html/arp.lan/

Bunu da benzer bir şekilde günün bir saatinde çalışmak üzere bir cronjob'a atadım. En son satırdaki dosyanın /var/www/html/arp.lan/ klasörüne kopyalanması bu yazının son bölümünde anlatacağım adımdan sonra netlik kazanacak.

Sonra bu cihazın herkesin erişimine açık olmaması için öncelikle güvenlik duvarını etkinleştirdim:

$ sudo ufw enable

$ sudo ufw allow ssh 

Sonra da fail2ban paketini kurdum. Bu paketi özellikle çok sevdim. Aslında Windows alışkanlığı olarak account lockout diye arattım, ama bu daha da güzel. Belli bir sayıda giriş başarısız olursa kaynak IP adresini güvenlik duvarı üzerinde engelliyor.

$ sudo apt install fail2ban

Sonrasında şu adreste yazdığı gibi yapılandırmaya başladım. Öncelikle /etc/fail2ban/jail.conf dosyasının bir kopyasını alıp jail.local olarak kaydettim:

$ sudo cp /etc/fail2ban/jail.conf /etc/fail2ban/jail.local

sonra bu dosyasının ortalarına denk gelen bir bölümde [sshd] başlığı altındaki bölüme şu satırları ekledim (siyah : var olan, kırmızı : yeni eklenen)

[sshd]
port    = ssh
logpath = %(sshd_log)s
backend = %(sshd_backend)s
maxretry= 3
bantime = -1
findtime=6h

Bu şekilde varsayılan ssh portu üzerinden 6 saatlik zaman diliminde (findtime=6h) 3 kez yanlış şifre girilmesi durumunda (maxretry=3) IP adresini süresiz (bantime=-1) engelliyor. Bunların logunu da /var/log/auth.log dosyasında tutuyor.

Kurulduktan sonra fail2ban hizmetini etkinleştirip çalıştırdım:

$ sudo systemctl enable fail2ban.service

$ sudo systemctl start fail2ban.service

Sistemin çalıştığından emin olmak istedim. 5 kez yanlış şifre sonunda IP adresim engellendi. IP adresimi değiştirerek tekrar giriş yapmam mümkün oldu. Girdikten sonra da

$ sudo fail2ban-client unban 192.168.xx.xx

ile engellemeyi kaldırdım. Herhangi bir anda engellenen IP var mı diye bakmak için

$ sudo fail2ban-client status sshd

komutunu kullanabilirim.

Aklımda başka bir fikir daha vardı. Modemimin loglarını saklamak için rsyslog'u ayarladım. Artık sadece ARP tarama sonuçlarını değil, modemimin loglarını da raspberry pi'ın üzerinde saklıyorum. Bunu yapabilmek için Raspberry PI OS ile gelen rsyslog'un yapılandırma dosyası olan /etc/rsyslog.conf'u açtım. 514 numaralı port üzerinden TCP ve UDP'den gelecek syslog kayıtlarını etkinleştirmek için aşağıdaki satırların başındaki hash karakterini sildim.

module(load="imudp")
input(type="imudp" port="514")

module(load="imtcp")
input(type="imtcp" port="514")

Bu portları güvenlik duvarı üzerinde açmayı da unutmayalım:

$ sudo ufw allow 514

Ardından cihazımdan gelecek logların saklanacağı dosyayı belirledim

$template PerHostLog,"/var/log/rsyslog/netmaster.log"
if $fromhost-ip startswith '192.168.0' then -?PerHostLog
& STOP

Elbette modemimin üzerindeki ilgili sayfaya giderek logları syslog sunucuya göndermek için raspberry PI'ın IP adresini yazmam da gerekti.

Bu da yetmedi, bir süredi adını çok duyduğum PI-hole'u kurmayı denedim. Ev ağımızda reklamlardan kurtulmak için faydalı olduğunu okumuştum. Kurma işlemi gayet basit, sayfada anlatıldığı gibi. Kurduktan sonra yine (aynı zamanda DHCP sunucum olan) modemime gittim ve IP atamaları sırasında internet hizmet sağlayıcımın değil de PI-hole cihazım üzerinden IP sorgularını çözmesini sağladım. Bu şekilde reklam ve diğer istenmeyen IP adreslerinin kara listeye alınmasını sağladım. Ama önceden belirtmekte fayda var; youtube reklamları bu yöntemle engellenmiyor. Çoğu durumda uBlock yine vazgeçilmez.

PI-hole ile birlikte lighttpd web sunucusu geliyor ve çoklu sanal sunucuları destekliyor. Varsayılan olarak bir sanal sunucuda kendi portalını çalıştırıyor. İkinci bir sanal sunucu oluştursam da ARP taraması sonuçlarını ssh ile giriş yapmadan bir web arayüzünden görüntülesem diye düşündüm. Bu kısım beni biraz uğraştırdı. Lighttpd web sunucusuna ayrı bir yazı yazmak isterim ileride; çok yetenekli bir sunucu. Yapılandırmasını çözmem biraz zaman aldı. Apache ile ilgili tonlarca kaynak var, ama lighttpd ile ilgili bilgi daha az.

Önce şu videoda anlatıldığı gibi /etc/dnsmasq.d klasörünün altına 02-lan.conf dosyasını oluşturarak PI-hole üzerinde yerel DNS kayıtları oluşturmak istedim. Bu dosyanın içeriğini

addn-hosts=/etc/pihole/lan.list

olarak kaydettim. Sonra /etc/pihole/lan.list dosyasının içeriğini de 

192.168.xx.xx    arp.lan

olarak kaydettim. Telefonumdaki bir tarayıcıdan bile http://arp.lan ile bu siteye girebileceğim :)

Buraya kadarki kısım sadece yerel DNS kaydı oluşturmak içindi (ve güncellemelerde varsayılan doslaların üzerine yazılmasından kaçınmak için). Bundan sonra asıl sanal sunucuyu oluşturmak için /etc/lighttpd/external.conf dosyasına şu içeriği kaydettim:

$HTTP["host"] =~ "(^|.)arp.lan$" {
    server.document-root = "/var/www/html/arp.lan/"
    server.dir-listing = "enable"
}

Sonra da elbette /var/www/html/arp.lan klasörünü oluşturdum. Buradaki içeriğin de daha önce bahsettiğim ARP taramasında envanterimde olmayan cihazların MAC adreslerini içeren dosyaların kopyalanmasını (temizle.sh dosyasının son satırı) sağladım.

DNS sorguları ve web sitesi için sırasıyla 53 ve 80 numaralı portları da açmayı unutmayalım:

$ sudo ufw allow 53 # DNS için hem UDP hem TCP

$ sudo ufw allow 80/TCP # HTTP için sadece TCP

Başka ilave listeler de bulup PI-hole'a ekledim, malware ve daha fazla reklam engellemesi için. Şu anda yerel ağımızdaki DNS sorgularının %10'unun PI-hole tarafından engelleniyor. Bu trafiğin ve bağlantı için harcanan zamanın %10'u değil, sadece sayısal olarak yapılan DNS sorgularının oranı. Ölçmedim, ama büyük olasılıkla daha yüksek bir oranda trafik ve zaman kazancı sağlayacaktır.

Tam bitti derken reddit'te PI.Alert projesini okudum. Niye, ama niye?

8.01.2021

iptables

Linux'un güçlü bir güvenlik duvarı var. Giriş seviyesinde bazı noktalara değinmek istiyorum.

Bilgisayar trafiğinin 3 temel zincirden oluştuğu düşünülmüş: giriş (INPUT), çıkış (OUTPUT) ve yönlendirme (FORWARD). Mevcut kuralları görmek için

# iptables -L

veya daha ayrıntılı bilgiler için ek olarak -v (verbose) kullanılabilir. Bu anahtarla her kural ile engellenen paket sayıları gibi istatistikleri sıfırlamak için -Z anahtarı kullanılır. Her satırın numaralandırarak listelemek için

# iptables -L --line-numbers

kullanılabilir. Satır numararaları belli bir kuralı silmek veya öncesi/sonrasına yeni kural eklemek için kullanılır.

Sadece INPUT zincirinin kurallarını görmek için

# iptables -L INPUT

Farklı bir şekilde kuralların listesini almak için -S anahtarı kullanılabilir.

# iptables -S

Bir güvenlik duvarının temel amacı istenmeyen trafiği engellemektir. Bu trafik de genelde gelen trafiktir. Dolayısıyla giriş (INPUT) zincirine odaklanacağız. Çıkış (OUTPUT) ve yönlendirme (FORWARD) trafiklerinin varsayılan olarak izin verilen yapıda olduklarını kabul edeceğiz.

Bilgisayarımızda dış dünyayla paylaşacak hiçbir şeyimiz (bir web veya ssh sunucu) olmayabilir. Bu durumda gelen tüm trafiği engelle diyebiliriz:

# iptables -P INPUT DROP

Ama bu durumda Firefox'un internete bağlanma isteklerine alacağı cevapları bile engellemiş oluruz. Bu durumda sadece bunun gibi bizim bilgisayarımızdan dış dünyaya gönderilen istekler sonucu oluşturulmuş (ESTABLISHED) veya süre gelen bağlantılarla ilgili (RELATED) bir trafiğe izin verebilmek için şu komut gerekir:

# iptables  -A INPUT -m conntrack --ctstate ESTABLISHED,RELATED -j ACCEPT

Eğer bir de bilgisayarımızda örneğin bir ssh sunucusu varsa ve buna ulaşmak istiyorsak varsayılan 22 portu üzerinden aşağıdaki gibi bir kural yazabiliriz:

# iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j ACCEPT

İlk satırda verdiğim ve tüm gelen bağlantıları engelleyen varsayılan politikanın yerine, kurallar dizisinin en sonunda engelle kuralı da ekleyebiliriz:

# iptables -A INPUT -j DROP

Bu şekilde giriş zinciri için varsayılan politika izin ver (ACCEPT) olarak bırakılabilir, ama izin verdiğimiz 2 kural haricindeki bütün trafiği de en son girdiğimiz kuralla engellemiş de oluruz. Bunun tek avantajı, bir sebeple bütün kuralları silerek güvenlik duvarını sıfırlama ihtiyacı durumunda kendimizi de makineye uzaktan bağlanamaz durumda bırakmamaktır.

Listede INPUT zincirindeki 3 numaralı kuralı silmek için

# input -D INPUT 3

veya bütün kuralları (tüm zincirlerdeki) silmek için

# iptables -F

kullanabiliriz.

Mevcut kuralların bir yedeğini almak istersek

# iptables-save > fw_state.txt

Benzer şekilde bu dosyadan durumu geri yüklemek için de

# iptables-restore < fw_state.txt

kullanabiliz.

iptables komutu kullanarak oluşturduğumuz kurallar, geçicidir ve bir sonraki tekrar başlatma sonrasında silinirler. Bunları kuralları

# iptables-save

komutu ile kalıcı yapabiliriz.

Bunların dışında eğer gelen ping'lere cevap verilmesini gerektiren bir durum varsa (elbette en sonda bir DROP kuralı kullandıysak bundan önce bir yerlerde)

# iptables -A INPUT -p icmp -j ACCEPT

ve eğer engellenen trafiğin bir kaydını tutmak istersek de (kuralın yeri yukarıdaki gibi)

# iptables -A INPUT -j LOG --log-prefix "FW-REJECT "

kullanılabilir. 

Bu komut satırı arayüzü ilk başta biraz karmaşık geldiği için farklı linux dağıtımlarının bunu yönetmek için farklı çözümleri vardır. Örneğin Fedora ve türevleri firewalld'yi [4] kullanır. Bu arayüz üzerinden güvenlik duvarının mevcut durumunu görmek için

# firewall-cmd --state

kullanılır. Bunun sonucunda tek satırlık 'running' dönüyorsa güvenlik duvarı devrededir. Burada başka bir şey yazıyorsa systemctl ile firewalld.service durumu kontrol edilmelidir. Mevcut profili ve ayrıntıları görmek için

# firewall-cmd --list-all

public (active)
  target: default
  icmp-block-inversion: no
  interfaces: ens33
  sources:
  services: dhcpv6-client mdns ssh
  ports:
  protocols:
  masquerade: no
  forward-ports:
  source-ports:
  icmp-blocks:
  rich rules:

 

Profiller burada zone olarak isimlendirilirler. Mevcut zone'umuz ilk satırda yazan public zone'udur. Zone'ların listesini almak için (boşlukla ayrılmış tek satırlık liste)

# firewall-cmd --get-zones

ya da daha ayrıntılı bir bilgi için

# firewall-cmd --list-all-zones

Güvenlik duvarı üzerinden akan trafiği kontrol etmek için kaynak ve hedef IP adresleri, portlar ve hizmetler gibi kavramlar kullanılır. Örneğin firewall üzerinde basit bir port (örneğin TCP 514) açmak için

# firewall-cmd --add-port=514/tcp

kullanılır. Ya da bunu bir hizmet olarak yapmak için --add-service kullanılabilir:

# firewall-cmd --add-service=syslog

Benzer şekilde tanımlanmış hizmetlerin listesini görebilmek için

# firewall-cmd --list-services

kullanılabilir. Firewalld'nin iki modu vardır. Birincisi şu anda çalışan ayarları ifade eden çalışma zamanı (runtime) modu. Bu mod kaydedilmezse bir sonraki tekrar başlatmada kaybolur. Diğer mod ise en son kaydedilmeden sonraki durumu içeren kalıcı (permanent) moddur. Varsayılan olarak firewall-cmd ile yaptığımız tüm işlemler çalışma zamanı modunu değiştirir. Yaptığımız işlemlerin kalıcı modu etkilemesi için --permanent parametresi kullanılır. Çalışma zamanı mod için bir parametre yoktur, varsayılan olarak komutlar çalışma zamanını etkiler.

Çalışma zamanında yapılan ayarları kalıcı yapmak için 

# firewall-cmd --runtime-to-permanent

kullanılır. Ya da kalıcı modda yapılan ayarları çalışma zamanına aktarmak için

# firewall-cmd --reload

kullanılır.

Ubuntu'da ise ufw (uncomplicated firewall) kullanılır. Durum kontrolü için

# ufw status 

Güvenlik duvarını etkinleştirmek için

# ufw enable

22 numaralı TCP portunu açmak için

# ufw allow 22/TCP

Bir IP adresini engellemek için

    # ufw deny from xxx.xxx.xxx.xxx to any

Her komut sonucu zaten kaydettiği için save gibi komutlar yok.

İleri Seviye Bazı teknikler

Dünya açtığınız bir hizmetin yaşayabileceği riskler çok büyüktür. Çeşitli tip ve sayıda port taraması, keşif yöntemleri vs maruz kalır. [5]'te söylendiği gibi karmaşık DDoS saldırılarına karşı sadece iptables'a güvenmemeliyiz. Ama en azından daha yetkinliğinin ilk günlerini yaşayan bir yavru hacker'ın (script kiddy veya lamer) kötü emellerine alet edilmekten kurtulmak için bazı şeyler yapılabilir. Şunlar önerilmiş:

# iptables -A INPUT -p tcp --tcp-flags ALL NONE -j DROP

Bu kural ile TCP bitlerinden hiçbirisi 1 olmayan paketlerin göz ardı edilmesi sağlanmış. İletişimi başlatan ilk paketlerin mutlaka bazı TCP özel alanları (TCP flags olarak bilinen) 1 olmalı. Olmayanlar, keşif amaçlı port taraması vs için gönderilmiş öncü saldırılardır.

# iptables -A INPUT -p tcp ! --syn -m state --state NEW -j DROP

Bu kural ile SYN-flood saldırısının engellenmesi sağlanır.

# iptables -A INPUT -p tcp --tcp-flags ALL ALL -j DROP

Bu kural ile de XMAS saldırısı olarak bilinen saldırı türünden korunma sğlanır.

---

[1] https://www.digitalocean.com/community/tutorials/iptables-essentials-common-firewall-rules-and-commands

[2] https://docs.fedoraproject.org/en-US/Community_Services_Infrastructure/1/html/Security_Policy/HostIptables-Standard-Introduction-Prerequisites.html

[3] https://www.hostinger.com/tutorials/iptables-tutorial

[4] https://docs.fedoraproject.org/en-US/quick-docs/firewalld/

[5] https://www.digitalocean.com/community/tutorials/how-to-set-up-a-basic-iptables-firewall-on-centos-6

[6] https://www.digitalocean.com/community/tutorials/how-to-list-and-delete-iptables-firewall-rules